نمود ؛ پس دنيا مدبر « 39 » است - بالطّبع - از طالبين خود ، و مقبل « 40 » است نيز بر زاهدين ؛ پس صرفهء زاهد در زهد است اگرچه طالب زيان خود نيست ؛ يعنى اين عطيّه‌اى است از حقّ تعالى بر زاهدين ، و خسرانى است از او بر محبّين و طالبين آن ؛ و اين ، فايدهء ديگر از فوائد زهد در دنياست به جهت ترغيب زاهدين . و پس از تحقيق مراتب ذمّ دنيا و محبّت آن ، و مدح زهد و درجات و اهل آن ، بايد دانست كه دنيا دو قسم است ؛ دنياى بلاغ است و دنياى ملعونه ؛ چنان‌كه از حضرت علىّ بن الحسين ص وارد است كه : « الدّنيا دنييان ، دنيا بلاغ و دنيا ملعونة » « 41 » ؛ پس دنياى ملعونه ، آن است كه حقّ تعالى لعنت فرمود بر آن و مذمّت نمود آن را ، كه : . . . أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زِينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَ تَكاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ « 42 » ، و مذمّت آن و اهل آن ، بر لسان گهربار حضرت رسول ص و ائمّهء هدى عليهم السّلام و ساير انبياء و مرسلين وارد است چنان‌كه بتفصيل ذكر شد ؛ و آن دنيائى است كه به محض حبّ نفسانى به آن و مشتهيات آن - بدون ملاحظهء رضاى حقّ تعالى و امر او - تحصيل نمايد ، و داعى « 43 » بر تحصيل او نباشد مگر محبّت دنيا و مستلذّات « 44 » آن و بس . و چون محبّت دنيا مضرّ است به آخرت ، لهذا دنياى محبوبه ، ملعونه است و مذمومه ؛

--> ( 39 ) - پشت‌كننده ( 40 ) - روآورنده ( 41 ) - دنيا ، دو دنياست ؛ دنياى بلاغ ، و دنياى ملعون : « الكافى » 2 : الايمان و الكفر : باب ذمّ الدّنيا و . . . : حديث 11 و باب حبّ الدّنيا و . . . : حديث 8 ( دنياءان ) ، « مشكاة الانوار » : 466 ، « وسائل الشّيعة » 16 : حديث 20822 ( دنياوان ) ، « بحار الانوار » 73 : 20 و 60 ( . . . دنياءان ) ( 42 ) - به منهج حاضر ، صفحهء 116 رجوع شود . ( 43 ) - موجب ( 44 ) - آن چيزها كه وسيلهء لذّت است .